ΕΚΘΕΣΗ 2012
ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ
ΟΡΙΣΜΟΣ
Η αρχική σημασία της λέξης είναι ο καλός, ωραίος, ένδοξος θάνατος(< ευ + θάνατος). Mε τον όρο Ευθανασία σήμερα εννοούμε την πρόκληση ανώδυνου θανάτου ή την επίσπευση του θανάτου με στόχο τη συντόμευση της αγωνίας ετοιμοθάνατου ή πάσχοντος από ανίατη και οδυνηρή ασθένεια.
Η ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ ΣΗΜΕΡΑ
Το θέμα της ευθανασίας είναι επίκαιρο στις μέρες μας καθώς παρά το γεγονός ότι δεν έχει θεσμοθετηθεί επίσημα η νομιμοποίηση της υπάρχουν μεμονωμένες περιπτώσεις εφαρμογής της από γιατρούς. Έντονες αντιδράσεις ακόμη έχει προκαλέσει η ίδρυση εταιρείας σε ευρωπαϊκή χώρα με σκοπό, μετά από υπογραφή συμβολαίων, την παροχή φαρμάκων και γενικότερα βοήθειας σε ασθενείς που επιθυμούν την επίσπευση του θανάτου τους.
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΣ
ÄΗ ζωή έχει αναγορευθεί σε έννομο αγαθό από την κρατική εξουσία => το έννομο αγαθό της κρατικής εξουσίας προηγείται του έννομου αγαθού της ζωής => η κρατική εξουσία έχει νομικά το δικαίωμα της νομιμοποίησης της ευθανασίας.
ÄΟι μεταφυσικοί προβληματισμοί σχετικά με την αφαίρεση της ζωής δεν πρέπει να ενδιαφέρουν και να επηρεάζουν τις αποφάσεις του κράτους.
ÄΗ ευθανασία δεν εναντιώνεται στην υποχρέωση των γιατρών να προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή, αφού η απώλεια της είναι απόλυτα σίγουρη και το μόνο που κάνει η ευθανασία είναι να λυτρώνει τον ασθενή από τους πόνους και την ταλαιπωρία.
ÄΗ ευθανασία δεν μπορεί να ταυτιστεί με την ανθρωποκτονία αφού γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη και συγκατάθεση του πάσχοντος.
ÄΗ πιθανότητα να γίνει κακή χρήση της ευθανασίας με στόχο την οικονομική εκμετάλλευση των ασθενών από τους συγγενείς τους δεν πρέπει να εμποδίσει τη νομιμοποίηση της, καθόσον σε κάθε νομοθεσία ενυπάρχει ο κίνδυνος κακής χρήσης. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να προβλεφθούν και να αποτραπούν νομοθετικά οι τέτοιου είδους περιπτώσεις.
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΣ
ÄΗ νομιμοποίηση της ευθανασίας ισοδυναμεί με καταπάτηση του δικαιώματος της ζωής. Κανείς δεν πρέπει σε ένα έννομο κράτος να έχει το δικαίωμα να αφαιρεί τη ζωή άλλου ανθρώπου στηριζόμενος σε κάποιο νόμο.
ÄΑπό τη στιγμή που ένας γιατρός δεν μπορεί να επαναφέρει στη ζωή έναν ασθενή ή να δημιουργήσει εκ του μηδενός νέα ζωή, δεν έχει κανένα δικαίωμα στην αφαίρεση της.
ÄΠολλοί ασθενείς ευρισκόμενοι σε χρόνια κωματώδη κατάσταση ή πάσχοντες από επώδυνες και ανίατες ασθένειες, για τους οποίους η επιστήμη είχε αποφανθεί ότι δεν έχουν καμία ελπίδα, τελικά επιβίωσαν =>Πάντοτε στις ανθρώπινες εκτιμήσεις υπάρχει πιθανότητα ανθρώπινου λάθους => Δεν επιτρέπεται να διακινδυνεύουμε σε περιπτώσεις που το ανθρώπινο λάθος μπορεί να οδηγήσει σε μια μη αναστρέψιμη από τον άνθρωπο κατάσταση.
ÄΗ ευθανασία αντίκειται στην υποχρέωση των γιατρών να προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή εφόσον ποτέ δεν μπορούν να εγγυηθούν με απόλυτη βεβαιότητα αν και πότε θα επέλθει ο θάνατος ενός ασθενούς.
ÄΈνας ασθενής αν πραγματικά το επιθυμεί μπορεί να αφαιρέσει μόνος του τη ζωή του. Η νομιμοποίηση της ευθανασίας εκχωρεί το δικαίωμα να διενεργηθεί μια πράξη ανθρωποκτονίας και από άλλους εκτός του πάσχοντος ανθρώπους => άρα ενέχει τον κίνδυνο της νομιμοποίησης μιας ανθρωποκτονίας για κληρονομικούς, οικονομικούς ή άλλους λόγους.
ÄΣύμφωνα με τη χριστιανική θρησκεία κανείς δεν έχει δικαίωμα να αφαιρεί ανθρώπινη ζωή, ούτε ο ίδιος ο ασθενής. Τόσο η ανθρωποκτονία όσο και η αυτοκτονία θεωρούνται θανάσιμα αμαρτήματα από το χριστιανισμό => Η ευθανασία δεν είναι αποδεκτή από τη χριστιανική θρησκεία.
ΘΕΜΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Σκεφτείτε ένα γεγονός που δίχασε την κοινή γνώμη, π.χ, την επιβολή της ευθανασίας από έναν Αμερικανό γιατρό, και γράψτε ένα άρθρο για το μαθητικό περιοδικό. Στο άρθρο σας να παρουσιάσετε όχι μόνο τα επιχειρήματα με τα οποία υποστηρίζετε τη δική σαςθέση, αλλά και τα επιχειρήματα της αντίθετης πλευράς, προσπαθώντας να τα ανασκευάσετε».
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ 2012
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΠΗΓΗ
«Μια αργή διαδικασία, μεταξύ των ετών 1907 και 1914, επέτυχε να δώσει τα εξής αποτελέσματα: το ελληνικό κράτος κατόρθωσε να προβεί σε μια εκούσια απαλλοτρίωση 54 θεσσαλικών τσιφλικιών, συνολικής έκτασης 1.060.000 στρεμμάτων, ήτοι 1/6 της συνολικής επιφάνειας των τσιφλικιών στη Θεσσαλία, και να εγκαταστήσει σ’ αυτά 4.898 οικογένειες αυτόχθονων καλλιεργητών και 2.624 οικογένειες προσφύγων εκ της Ανατολικής Ρωμυλίας […] η αντίδραση των γαιοκτημόνων άρχιζε πλέον να κάμπτεται. Στην αρχική τους θέση της ¨κατ’ αρχήν αντίστασης¨ άρχισαν να υποκαθιστούν μια ευέλικτη διαπραγματευτική στάση. Η πλειοψηφία αυτών, διαβλέποντας την στενότητα προοπτικής, που θα είχαν τα τσιφλίκια στο πλαίσιο της καπιταλιστικής οικονομικής ανάπτυξης – στην οποία οι ίδιοι μετείχαν ως χρηματιστές, επιχειρηματίες, έμποροι κλπ.- προτίμησαν μάλλον να εγκαταλείψουν προοδευτικώς τη μάχη επί ζητημάτων αρχής, προκειμένου να διαπραγματευθούν τους συγκεκριμένους όρους εξαγοράς των κτημάτων τους.»
Κ. Βεργόπουλος, Το αγροτικό Ζήτημα στην Ελλάδα, σελ.170
Με αφορμή την παραπάνω προτεινόμενη πηγή να αναφερθείτε στα τσιφλίκια της Θεσσαλίας.
